Calle Real Ciudad Yloylo

June 30, 2006

 

c

J.M. Basa Street (Calle Real) with its American period-era glory over Iloilo.

Panorama Ayala Cebu

June 25, 2006

 

Held Captive

June 18, 2006

Shall I elaborate the title? I don’t think so. It is my utmost sentiment right now as destiny itself pulled me away from what I am  supposed to be…a media practitioner or an academic.

I can’t do my best when I am in the four corners of the cold office recieving irate customers from outer space. Traveling is what I am. Wherever I go, I enjoy it so much.

I was brought to this cold corporate world out of practicality. I am out of the shell of ideology that was my alma mater. Cold as it is, I can’t apply the theories that my mentors gave me. I am frustrated. For me to able to reach the impossible, I have to sacrifice every ideals that I have. The ideas that I love and hold dearly in the academe. The ideas of a better society.

I’m not a home boy. I don’t stay inside the room for the whole day watching TV and stuff. My week is not complete without going anywhere yet do not frequently go to malls. Nakakasawa na! So I go where no ordinary guy goes…the streets of Manila, Cebu, Davao, Iloilo, GenSan & Bacolod and the mountainsides of LuzViMinda and the islands in between Boracay and Batanes to Tawi-Tawi.

I seek adventure, thrill and adrenaline rush! Kaso walang pera! I’m no tourist, but a wanderer, a soujouner, a researcher, an explorer. I don’t go places to see the landmarks but to see the culture behind the place. The people that makes things alive, nature that becalms a weary spirit and "urbanity" that rushes through the blood of every traveler.

I’m ready to take risks wherever I go. Being in Mindanao for a months during college did not dampen my spirit to explore what it seems to be a no man’s land for some of our kababayans/kasimanwas. I appreciated the place where no one appreciates it. Am I lunatic? Going to Cotabato from Tacurong passing by bombed areas during tha all-out war that Dirty Harry declared a few years ago? No. I saw the place, it was placid. I love it.

A resercher I am. Love to hear stories from different people with different experiences. Researcher? Anong makukuha mo dun? Mag-aaral ka lang ba nanaman at gagastos? This question sometimes irritate me. Is being a researcher limited to the academe? Who are fuelling the reporter’s script in media, is it the researcher? Are newscasters and media practitioners researcher too? They are and I wanna be one of them. Damn I’m frustrated!

Academy. I want to be known, respected, influential and be trusted. A researcher that earned his name by putting up his left leg in the grave everytime he goes out. I research not for my personal gain but for the betterment of the many. I took up sacrifices to finish my thesis, because it is in me, the passion to do and live more out of it.

And alas, I’m in the four corners of the semi-corporate and semi-enslaving world. I don’t know if ever I’ll move up the corporate ladder. I might get rich someday, maybe. But left without a fire burning is like being a living dead. Being rich is not something that I personally take out of the material world, but it is passion and the love to serve the public, be loved, be hated, be respected and be criticized. I am not perfect since I do have personal interests, a human being. Passion burning from a cold space in a cold world.

Frustrated…I am right now. A captive of frustration and yet, I’ll never lose hope. Nunca perdere esperanza!

Pinoy Ako, Pinoy Tayo?: Ikaunang Kapitulo: Lingua Franca de Filipinas

Karamihan sa ating Pinoy, pag-sinabing Filipino ang wika, ito ay yung Tagalog. Imperyalistang Tagalog ika nga ng mga Bisaya. Sa kapanahunan ni Pangulong Quezon noong dekada 30, napagkaisahan ng mga pulitiko na naka-base sa Maynila, na ang pambansang wika ay Pilipino base sa wika ng Maynila…ang Tagalog. Ito’y para mapag-isa ang kapuluang pinag-watak watak ng kabundukan at karagatan.

Pero isipin nyo, kung pupunta naman kayo sa Visayas at Mindanao, ang pinakadominanteng wika ay ang Bisaya (base sa Cebuano pero may halo rin ng Ilonggo o Waray - generaly speaking na yan) at karamihan sa mga nasa malalayong lugar ay kung hindi man masyadong marunong magsalita ng Tagalog ay talagang hindi makaintindi o makapagsalita ng Tagalog! Debate ng ilan, kahit kailan, hindi naging superyor ang Tagalog sa ibang salita sa Pilipinas kaya hindi maituturing dayalekto ang Ilonggo, Cebuano, Waray, Maranao, Ilocano, Kapampangan, Bikolano at iba pa.

Dito pa lang, napansin na hindi masyadong matagumpay ang layunin ng Tagalog. Sa ngayon, may mga institusyon na tinatanggap na ang konseptong Pilipino ay kasama na rin ang ibang "dialekto" ng Pilipinas. Marahil isa na ito sa mga paraan upang masara na ang hidwaan ng mag-kakapatid sa lahi.

Kaya ang tanong: Ano nga ba ang tunay na wikang Pilipino? Sino? Saan? Kanino?

(Kasama ito sa isang serye na nagtatanong kung sino nga ba si Juan de la Cruz: Pinoy Ako, Pinoy Tayo)

Ang Hari ng Kalsada sa Visayas

June 17, 2006

Pag-sinabi nilang "hari ng kalsada" sa Pilipinas: marami ang nominado dyan: abusadong drayber, manongotong na pulis, notoryus na bus sa EDSA, ang pasaway na jeepney drayber, at iba pa. Pero iwas negatibong konsepto tayo dito…

Sa Kamaynilaan at ibang lugar sa Pilipinas, karamihan sa sinasabing jeepney ay ang mga "Sarao Type". Ang orig na jeepney na may kasaysayan mula pa sa katapusan ng ikalwang digmaang pandaigdig. Yung mga "jeep" na ginamit ng mga sundalong Kano, dahil na rin sa likas na kagalingan ni Juan de la Cruz, pinahabaan pa ang likod at nilagyan ng mga burloloy at kung ano anoung kulay pa kahit saan, dagdagan mo pa ang businang anim,. Resulta: isa sa mga tatak ng Pilipinas na ating maipagmamalaki! Biruin mo, for export quality na: may balita kasi na nagpadala na ang Pinas sa Papua New Guinea at sa Africa. Astig!

Ngayon, sa Maynila. Sila ang hari ng kalsada. Ng dahil sa kanila, laking natitipid ni mangagawang Juan de la Cruz (ikumapra mo naman sa taxi). Nang dahil sa kanila, naging makulay ang mga kalsada ng Pilipinas.

Sosyal na Pasajero: Ang mga Hari ng Kalsada sa Iloilo at Bacolod

Lumipad ka sa Kabisayaan at maninibago ka sa itsura ng mga jeepney. Saan ka nga ba nakakita ng jeepney na ang harapan nya animo’y luxury van o pajero? Sabi nga ng iba, "the most modern and sleek jeepney in the country. Aerodynamic nga naman ang disenyo, maganda ang interior and exterior. Pasahero Sosyal (wala akong ineendorso) nga naman.

Nagsimula sa bayan ng Oton ang disenyo na animo’y pang-pribadong sasakyan. Gusto kasing maiba naman sa tradisyonal na Sarao jeep ng Maynila. Sa REM at Patoo Wheels tapos napunta sa mga taga-gawa sa Miag-ao: Ang Pasajero Sosyal at Indian Serenade. Si Joroshely at YUL Metal Works and Aries sumulpot din. Iisa ang tinatarget na disenyo. Aerodynamic at luxurious.

P500,000 ang halaga ng isang jeepney na umaarankada sa daanan sa Iloilo. Malaki ang bintana at masarap ang espasyo. Kung byaheng probinsya, dahil medyo aerodynamic at pinalaki, may kapasidad itong umaaabot ng 20 hanggang 40 (kasama na ang mga sakay sa bubong ng sasakyan!) at tumatakbo ng mahihit 120 kilometro kada oras (hindi ako nagbibiro) dahil aerodynamic ang disenyo. Grabe pa ang brake!

Kahit papaano, naging tatak-Ilonggo na rin ang mga jeepney na ito na katang-tangi sa Pinas.

Sa Bacolod naman, kung makakita kayo ng jeep sa mga daanan, akala mo L300 na inextend ang itsura ng mga jeep. Tulad ng mga kapatid nila sa Iloilo, malaki ang bintana at animo’y luxury van. Ang ibang jeep sa Bacolod naman ay animo’y lata ng Minola. Dilaw na may berdeng strip. Pero kahit papaano, komportable pa rin ang sakay.

Sa Sugbu: Trak na Ginawang Jeep? Posible!

Sa Queen City of the South naman, ang mga jeepney dito iba’t ibang size. Small sa multicab, medium sa jeepney, large sa jeepney na canter….Teka lang, di ba trak yun? Tama kayo! Jeep na Canter truck ang uso ngayon sa Cebu!

Malaki ang katawan ng jeepney na ito. Makulay. Talagag pang-maramihan. Kahit na sa syudad lang ang biyahe, kailangan mo pa rin ng konduktor para matulungan ang drayber sa paniningil at pag-papara. Ang laki nga eh. Kasi malaking syudad din ang Cebu kaya kailangan nila ng high-capacity jeepneys!

Humahagibis ang bilis ng mga ito sa mga kalye ng Cebu. Lalo na pag-paTalamban!

Sa ngayon, hinahanap ko pa rin ang pinagsimulan ng ganitong disenyo ng jeep sa Cebu kasi maliban sa Canter Jeeps, ang mga akala mo na nag-rarally na jeep dahil sa mga flags na nakalagay sa jeepney uso rin dito.

Kung baguhan ka…mahihilo ka sa mga kodigo ng mga ruta sa Cebu: 17A, 04B, 01K, etc? Kayo na bahalang umalam kung ano ito.

Katang-tangi talaga ang husay ng Pilipino sa pag-likha. Kahit ano ay mapapakinabangan. Sadyang bahagi na ng kultura ang jeepney. Kasama nang nagbibyahe dito ang mga pangarap, pasakit at ligaya ng bawat Pilipino. Maaaring hindi na standardized ang itsura ng jeepney sa Pilipinas pero jeepney pa rin ang silbi, kaluluwa at pag-likha

 

(Pasensya po sa mga taga-Waray-Waray. Hindi ko pa kasi nakikita ang mga jeeps dyan)